Het idee achter mijn kunst

 

Als kind kon schoonheid me bevliegen. Ik wilde het vastpakken, verzamelen, er iets mee doen. Ik had het gevoel dat het er aan de ene kant in ging en dat het er aan de andere kant weer uit moest, omdat ik anders zou ploffen. In het bos in het Nederlandse kunstenaarsdorp Bergen waar ik opgroeide, nam ik bijvoorbeeld mooie dingen mee naar huis, die steevast lelijk werden op het moment dat ik ze uit de context nam en daarna ook nog eens verdorden en hun kleuren verloren. Schoonheid was voeding voor de ziel, maar ook frustratie. Op materialistisch vlak had ik al niet meer geluk. Eerlijk houten speelgoed, en de kleren van mijn zus. Bij menig ander had dat wellicht de fantasie kunnen stimuleren, maar ik geloof dat er bij mij sowieso een grote dosis in mijn DNA verankerd is, net als met mijn creativiteit. Ik was een gevoelig meisje met een sterke wil, dat elke dag tekende, veel verzon, ondernam en organiseerde en graag vies werd. Op school, waar er veel tijd besteed werd aan kunstzinnige ontwikkeling, zei men steevast dat ik later kunstenaar zou worden.

 

Hoe ouder ik werd, hoe meer ik los leerde laten. En los móest laten. En des te meer ik losliet, des te vaker er mooie dingen ontstonden. Kunst was niet langer wat ik bedacht, maar wat er gewoon van binnenuit kwam. Van elk ander werk liep ik leeg, maar beelden maken verrijkte juist mijn energie. Vanuit ruimte en ontspanning beland ik vanzelf bij dat bruisende mysterie waar mijn vormen vandaan komen. Het is zo’n grappige gewaarwording om te zien hoe beelden omhoog komen als de belletjes in mijn champagne. Ik ‘swipe’ gewoon door mijn geest tot ik een vorm zie en proef die klopt en lekker is. En dan is het heel gaaf om te merken dat daar een sterke, eigen signatuur uitrolt. En dan komt het maakproces dat heerlijk technisch, praktisch en lichamelijk is. Maar als je vraagt wat nou het idee achter mijn kunst is, dan moet ik je het antwoord verschuldigd blijven. Een idee is namelijk wat je bedenkt. Mijn kunst komt uit mijn onderbewustzijn. 

 

Schoonheid herbergt niet langer een onmogelijkheid, maar is nu een vrije vorm van geluk die van mij een heel mens maakt.

 

 

Het karakter van mijn beelden

 

Als ik kijk naar mijn beelden, zie ik dat ze op een natuurlijke manier hun ruimte innemen en een enorme energie uitstralen. Ze zijn net zo aards als verheven. Ze zijn rust, kracht, vreugde. Ze hebben eigenschappen die balans brengen in een onrustige en verwarrende wereld. Afgezien van hun minimalistische en eigentijdse uitstraling denk ik dat je het daarom met recht hedendaagse kunst kunt noemen. Kleuren geven ieder beeld een eigen karakter.

 

Een ander belangrijk onderdeel in mijn beelden is het licht. De streling daarvan langs de ronde en strakke lijnen, als over zachte, strakgespannen huid, waardoor je de beelden wilt aanraken. En aanraken mag. Alleen al die tactiele ervaring is heerlijk.

 

Ik geef mijn beelden namen, een titel werkt voor mij beperkend. Een naam komt uit je onderbewustzijn en is bijna altijd passend. Die voel je, maar kun je niet klinisch ontleden.

 

 

De praktische kant

 

Er bestaan twee soorten beeldhouwers; veruit de meesten hakken weg, en werken van buiten naar binnen, en je hebt de soort die opbouwt, die dus eigenlijk van binnen naar buiten werkt. Ik ben een opbouwer, en begin meestal met klei. Dat heeft een fijne textuur, én; ik word nog steeds graag vies. Maar het ontwerp is áltijd leidend voor het materiaalgebruik. Daardoor schiet ik niet alle kanten op, want er zijn té veel inspirerende materialen. En van alle kanten opschieten raak ik mezelf kwijt. Dus; discipline. En ik wil zo netjes en duurzaam mogelijk werken. Ik wil niet dat het beeld na een paar jaar bij de klant uit elkaar valt. Wat ik doe, probeer ik áltijd goed te doen. Je koopt van mij geen concept, je koopt een beeld dat op zichzelf moet kunnen staan. En ondanks dat ik hedendaagse kunst maak, is de energie van mijn beelden zo universeel krachtig, dat het zijn waarde niet zal verliezen en dus voor de tijd moet worden uitgerust. Ik giet mijn beelden dus in een milieuvriendelijke acrylhars (plasticrète) die weer- en vorstbestendig is en kleur ze door en door. Veruit de meeste beelden zullen bij de mensen thuis belanden, en als die huishoudens net zo dynamisch zijn als de mijne, moet alles én mooi zijn én hufterproof. Ik wil áltijd álles. De beelden die ik giet, giet ik in een bescheiden oplage en de andere beelden zijn unica. Ook de grootte waarin ik werk is afgestemd op vooral dagelijks genot. Een mooie plek in huis of tuin. Maar ook op een sokkel in een bedrijf, galerie of museum is de grootte geschikt. Ik ben vaak praktisch ingesteld, maar dromen doe ik minstens net zo hard: een blow-up van een van mijn beelden in een beeldenpark is het aller heiligste! Dát wil ik bereiken!

De Cock Collection

  • Mijn mannelijke kant

 

Met mijn Cock Collection wil ik mijn mannelijke kant vieren die samen met mijn kunst volledig tot ontwikkeling en uitdrukking komt. 

 

Zoals mijn hele persoonlijkheid uit dualiteiten bestaat, voel ik me heel vrouwelijk en heel mannelijk tegelijk. 

 

Toen mijn kinderen klein waren, stond vooral mijn vrouwelijke kant op de voorgrond. Dat gaf een enorme vervulling, verdieping en warmte. 

Het hebben van de dynamiek van een gezin en je kinderen helpen zich te ontwikkelen is een gelukzalige uitdaging. Het was een droom waar ik als vrouw veel in kwijt kon, maar het slokte mijn eigen ruimte ook op. Nu mijn kinderen uitvliegen, doe ik dat ook. 

 

Mijn eigen ding doen, me kunnen focussen, iets neerzetten in de wereld en een gezonde eigenwaarde hebben zonder daarvoor perfect te moeten zijn… Dit is een meer mannelijke energie die voor mij heel bevrijdend werkt en me veel plezier geeft. 

 

Mijn mannelijke- en vrouwelijke kant zijn hiermee in balans. Dat maakt van mij een compleet mens.

  • Pleidooi voor vrijheid

 

Naast dit belangrijke aspect, vervult me een ander onderwerp met passie: vrijheid. De vrijheid om te zijn wie je bent. Gelijkwaardig zijn, zónder daarvoor gelijkaardig te hoeven zijn. Ik hou van diversiteit.

 

Ik ben enorm dankbaar voor het klimaat in het land waar ik woon, waarin we veel vrijheid hebben. De ruimte om je ware zelf te ontdekken en zo je optimale geluks- en functioneringsniveau te vinden. Onderdrukking van ras, gender, geloof, seksualiteit, emoties en diversiteit… dat is niet slim. Daar krijg je als mens en maatschappij onevenredig veel problematiek voor terug. De ellende die daaruit voortkomt is enorm pijnlijk en onrechtvaardig. Ja, als ik érgens een lans voor wil breken dan is het wel voor vrijheid.

 

Dus, ik maak met het grootste plezier een Cock Collection als dat mij dient, en ben dankbaar dat ik dat in vrijheid mag doen en delen. Dat gun ik iedereen.